Choose the experimental features you want to try

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 62019TN0694

Sprawa T-694/19: Skarga wniesiona w dniu 9 października 2019 r. – FI/Komisja

Dz.U. C 399 z 25.11.2019, pp. 102–103 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

25.11.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 399/102


Skarga wniesiona w dniu 9 października 2019 r. – FI/Komisja

(Sprawa T-694/19)

(2019/C 399/121)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: FI (przedstawiciel: F. Moyse, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 8 marca 2019 r., z dnia 1 kwietnia 2019 r. oraz z dnia 12 sierpnia 2019 r.;

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi na decyzje odmowne Komisji z dnia 8 marca 2019 r., z dnia 1 kwietnia 2019 r. oraz z dnia 12 sierpnia 2019 r. w sprawie przyznania renty rodzinnej skarżący podnosi cztery zarzuty.

1.

Zarzut pierwszy dotyczący niezgodności z prawem art. 18–20 załącznika VIII do Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej (zwanego dalej „regulaminem pracowniczym”), co wynika z naruszenia zasady równego traktowania i dyskryminacji ze względu na wiek, charakter stosunku prawnego, wspólne życie i niepełnosprawność.

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa w odniesieniu do stosowania art. 18 i 20 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego, ponieważ Komisja powinna była dokonać wykładni tych przepisów w ten sposób, że odnoszą się one do wspólnego życia małżeńskiego w parze, bez względu na to, czy para pozostaje w związku małżeńskim, zawarła związek partnerski czy też pozostaje w wolnym związku.

3.

Zarzut trzeci dotyczący błędu w wykładni pojęcia małżonka w rozumieniu przepisów mających zastosowanie do renty rodzinnej, ponieważ zmiany zachodzące w społeczeństwie zachodni wymagałyby szerokiej wykładni tego pojęcia.

4.

Zarzut czwarty dotyczący oczywistego błędu w ocenie, wynikającego z nieuwzględnienia szczególnej sytuacji skarżącego. Skarżący twierdzi w tym względzie, po pierwsze, że mieszkał z żoną przez ponad dziewiętnaście lat, a po drugie, że jego małżeństwo trwało cztery lata, siedem miesięcy i osiem dni.


Top